Það fylgir minni vinnu að sögur sem maður reynir að koma á framfæri fá misgóðar viðtökur. Sumar birtast í öllum miðlum en aðrar jafnvel hvergi. En oft heyrir maður að viðskiptavinum er mikið í mun að fá efnið birt á prenti, sem er skiljanlegt, enda eru dagblöðin erkitýpa fréttamiðilsins – ef það birtist á prenti þá er það raunverulegt, ekki satt? Hugsunin er þá þannig að það sé svo sem allt í lagi að fá birtingu á mbl.is, Vísi eða vb.is, en öllu máli skipti þó að dagblöðin skrifi um málið. Oft heyrir maður svipaðar sögur úr almannatengslabransanum bæði hér á landi og erlendis.

En er það virkilega verðmætara að fá umfjöllun í dagblöðum en á Vefnum? Auðvitað veltur það á ýmsu, staðsetningu, efnistökum og umfangi umfjöllunar, en ég held að birtingar á vefnum séu verðmætari en margir átta sig á. Segjum t.d. að frétt birtist bara á prenti í dagblaði. Þá er hún í dreifingu einn dag og komin í ruslið daginn eftir. Ef rétta fólkið sá ekki viðkomandi grein þennan tiltekna dag, þá kemur tækifærið ekki aftur. Hafi hún hins vegar birst á vefmiðli er líftíminn margfalt lengri. Hún birtist í hvert sinn sem einhver leitar að nafni viðkomandi fyrirtækis í leitarvél vefmiðilsins, gæti komist ofarlega á Google í tengslum við ákveðin leitarorð, fólk getur tengt inn á hana af bloggsíðum, sent hana inn á Facebook og þannig mætti lengi telja.

Og það sem meira er, að öfugt við það sem margir telja, þá sjá jafnvel talsvert fleiri fréttina á netmiðlinum heldur en á prenti. Skoðum t.d. mbl.is og Morgunblaðið á prenti – skv. Capacent er meðallestur á tölublað Moggans um 40% á meðan 72,6% segjast nota mbl.is reglulega. Þetta eru náttúrlega ekki alveg sambærilegar mælingar, en engu að síður má alveg hugsa sér að í mörgum tilvikum nái frétt á mbl.is augum fleiri lesenda en frétt um sama mál í blaðinu sjálfu.

Annars segir myndband oft meira en mörg orð – hér hafa RealWire sett saman vídeó sem fjallar um einmitt þetta: